نحو الثّلث من الليل » . و أمّا « أشعث بن قيس » خبيث - عليه اللعنه - كه مصنّف ( ره ) دربارهء او گفته ( ص 390 ) : « مشير اشعث قيس ناصبى كهن شريك در قتل امير المؤمنين . . . و حسن على را جعده زهر داد بنت اشعث . . . و برادرش محمّد أشعث نديم عبيد اللّه » و نيز اينكه در سابق گفته ( ص 395 چاپ اوّل ) : « و محمّد أشعث نه پسر اشعث بن قيس است ياور عبد الرحمن ابن ملجم ، و پدر جعده است كه حسن على ( ع ) را بكشت ، و محمّد بن اشعث نه گيرندهء مسلم بن عقيل است » مأخوذ از حديثى است كه مجلسى ( ره ) در تاسع بحار در باب كيفيّت شهادت أمير المؤمنين عليه السلام آن را از كافى كلينى ( ره ) به اين عبارت نقل كرده است . ( ص 356 چاپ گمپانى ) : « كا - العدّة عن سهل عن ابن يزيد أو غيره عن سليمان كاتب علىّ بن يقطين عمّن ذكره عن أبى عبد اللّه ( ع ) قال : انّ الأشعث بن قيس شرك فى دم أمير المؤمنين ( ع ) ، و ابنته جعدة سمّت الحسن ؛ و محمّد ابنه شرك فى دم الحسين ( ع ) » . و اينكه بنقل عبارات موارد گذشته در اينجا نپرداختيم براى آنست كه ذكر آنها خود يك رسالهء مبسوطى مىشود مشتمل بر سى و چهل صفحه كه مقام گنجايش آن را ندارد . تعليقهء 160 ( ص 406 ؛ س 6 ) تواتر حديث « من كذب علىّ متعمّدا فليتبوّأ مقعده من النار » بايد دانست كه جماعتى از بزرگان خاصّه و عامّه بتواتر اين حديث تصريح كرده‌اند ، محقّق مامقانى ( ره ) در مقباس الهداية بعد از بحث مفصّلى در اينكه متواتر لفظى در اخبار كم است گفته ( ص 31 چاپ دوم ملحق بتنقيح المقال ) : « و نازع بعض المتأخّرين في ذلك و ادّعى وجود المتواتر بكثرة و هو غريب ثمّ قال « 1 » : نعم حديث : من كذب علي متعمّدا فليتبوّأ مقعده من النار ؛ يمكن ادّعاء

--> ( 1 ) - رجوع شود بدرايه شهيد ثانى ص 26 .